‫سوفی-چان.
‫خوش اومدی.
‫صدای زنگ هشدارته ها.
‫نمی‌خوای بیدار شی؟
‫الان بیدار می‌شم.
‫فقط ده دقیقۀ دیگه.
‫عجب، واقعاً تو تابوت می‌خوابه.
‫ساکویا؟
‫سلام.
‫هیناتا هم هست؟
‫پیشاپیش ممنون!
‫ممنون؟ برا چی؟
‫تقدیم به تمام پارسی زبانان جهان
‫ارائه‌ای از تیم ترجمۀ دنیای انیمه ‫@AWSub
‫مترجم: ‫A . R . B
‫قسمت 6
‫مصاحبه با خون‌آشام
‫ها؟ بهت که زنگ زدم.
‫دقت نمی‌کردی چی می‌گفتم؟
‫زنگ زدی؟
‫الان که فکر می‌کنم ‫چند ساعت پیش...
‫هشدارم نیست؟
‫تماس ورودی ‫آکاری
‫آکاریه؟ یعنی چی‌کار داره؟
‫الو؟
‫آه، ببخشید! خواب بودی؟
‫اشکالی نداره.
‫ساکویا-چان می‌گه می‌خواد ‫برای کلوبش باهات مصاحبه کنه.
‫مصاحبه؟
‫اشکالی نداره الان بیایم؟
‫نه! الان بلند می‌شم ‫و لباس عوض می‌کنم.
‫پس من هم میام!
‫الان خواب بود؟
‫ظاهراً.
‫می‌تونم خوابیدنش رو هم برسی کنم؟
‫اشکالی نداره سوفی-چان؟
‫موردی نیست.
‫یعنی دوباره بخوابم؟
‫پس به خوابم ادامه می‌دم.
‫یادم اومد.
‫بین خواب و بیداری بود ‫و کلاً فراموش کرد
‫خب جریان این مصاحبه چیه؟
‫برای چجور کلوبی هست؟
‫من محض سرگرمی ‫تو یه کلوب ماوراءالطبیعه‌م.
‫داستان‌های ارواح و داستان‌های ‫عجیب دیگه رو تو اینترنت آپلود می‌کنم
‫و از اونجایی که یه خون‌آشامی ‫گفتم شاید بتونم
‫یه مقاله راجع بهت بنویسم.
‫که این‌طور.
‫من نمایندۀ اعضای کلوبم.
‫خیلی حرفه! نمایندۀ کلوبی؟
‫البته که هنوز دارم ‫دنبال کسی می‌گردم که عضو شه.
‫وقتی فقط خودت باشی هم ‫می‌شه بهش گفت کلوب؟
‫یو بعضی وقت‌ها بهم کمک می‌کنه.
‫خواهر یو می‌گم که...
‫جان!
‫چرا امروز پیش خواهر ساکویا نیستی؟
‫امروز درگیر کارهای کلوبشه.
‫کلوبش؟
‫آه، همون که دربارۀ روح و این‌جور چیز‌هاست.
‫چند وقت پیش رو یه معبدی تحقیق می‌کردم که
‫چون یه عروسک داشتن که موهاش بلند می‌شه ‫برای عروسک‌ها تشییع‌جنازه می‌گرفتن.
‫می‌خواین عکس‌هاش رو ببینین؟
‫نه، ممنون.
‫من هم علاقه‌ای ندارم.
‫من می‌خوام، من می‌خوام!
‫عروسکی که موهاش بلند می‌شه ‫به‌نظر خیلی رومانتیک میاد.
‫آره، مگه نه؟
‫ماوراءالطبیعه رومانتیکه.
‫یعنی اجازه می‌دن من هم ‫یه همچین عروسکی داشته باشم؟
‫مطمئنم خیلی به نشیمن‌مون میاد.
‫لطفاً همچین کاری نکنی.
‫خب من می‌خوام لباس عوض کنم. ‫چطوره تو اتاق نشیمن منتظر بمونین؟
‫باشه.
‫منتظریم.
‫می‌خوای کمکت کنم سوفی-چان؟
‫عمراً.
‫نمی‌خوام همۀ انتظارات ساکویا خراب شن.
‫تازه مثل اینکه می‌خواد ‫مقاله‌ش رو تو اینترنت هم بذاره.
‫پس اتاق نشیمن خونۀ ‫یه خون‌آشام این‌شکلیه.
‫یه‌جورهایی بهش می‌خوره.
‫آره، مگه نه؟
‫من هم اولین بار که اینجا اومدم ‫همین فکر رو کردم.
‫کازپلی؟!
‫نمی‌شه گفت کازپلیه.
‫شروع کنیم؟
‫وایستا ببینم! تو که معمولاً ‫این‌جوری لباس نمی‌پوشی!
‫آره.
‫گفتم شاید بهتر باشه برا مصاحبه ‫بیشتر شبیه خون‌آشام‌ها لباس بپوشم.
‫عالیه!
‫درست مثل خون‌آشام‌های تو فیلم‌ها شدی!
‫جدی‌جدی خوشش اومده.
‫با لباس جدیدی مثل این هم ‫خیلی ناز می‌شی!
‫آکاری هم؟
‫با اینکه برا مصاحبه اومده
‫لازم نیست کار خاصی بکنی. ‫مثل همیشه باش.
‫پس روال کار اینه؟
‫آره!
‫می‌خوام ببینم در حالت معمول چجوری‌ای.
‫پس مثل همیشه رفتار کن.
‫مثل همیشه رفتار کنم؟
‫آره! به‌علاوه دوست دارم چندتا عکس بگیرم ‫و گهگاهی هم یه‌تعداد سوال بپرسم.
‫باشه.
‫مثل همیشه رفتار کنم... ‫مثل همیشه رفتار کنم...
‫الان چی‌کار می‌کنی؟
‫ایمیل‌هام رو نگاه می‌کنم ‫و یه سری به توییتر می‌زنم.
‫نگاه کردن ایمیل‌ها و توییر...
‫الان چی؟
‫خون و یه‌تعداد فیگور انیمه سفارش می‌دم.
‫که این‌طور.
‫احیاناً این عکس‌ها ‫زیادی حوصله‌سربر نیستن؟
‫شاید بهتر باشه یه غلتک راه‌سازی بلند کنم ‫و از اون عکس بگیری.
‫آخه این که کاری نیست ‫که هرروز بکنی!
‫لازم نیست کار خاصی انجام بدی!
‫باشه.
‫اما چرا داری راجع به ‫خون‌آشام‌ها مقاله می‌نویسی؟
‫چون خیلی فیلم‌های ‫خون‌آشامی ‌می‌بینم.
‫لباس‌های سیاهی که می‌پوشن رو ‫واقعاً دوست دارم.
‫اما حالا که بحثش شد ‫چرا خون‌آشام‌ها لباس سیاه می‌پوشن؟
‫برا اینه که تصویر تاریک تری ازشون ‫تو ذهن ایجاد شه یا دلیل دیگه‌ای داره؟
‫دلیلش؟
‫آره!
‫به‌خاطر اینکه خون ‫راحت لباس‌ها رو لک می‌کنه.
‫برا همین ما هم باید رنگی بپوشیم که ‫حتی اگه لک شد زیاد معلوم نباشه.
‫پاک کردن خون ‫از رو لباس واقعاً سخته.
‫پس که این‌طور!
‫می‌فهمم چی می‌گی!
‫من هم وقتی می‌خوام کاری اودون بخورم ‫لباس سفید نمی‌پوشم.
‫این رو با اون مقایسه می‌کنی؟
‫اغلب تو فیلم‌ها خوش‌آشام‌ها ‫و گرگینه‌ها با هم دشمنی دارن
‫و با هم می‌جنگن.
‫تو واقعیت هم همین‌طوره؟
‫تو هم با گرگینه‌ها ‫میونۀ خوبی نداری؟
‫گرگینه‌ها فقط افسانه‌ن.
‫واقعیت ندارن.
‫یه خون‌آشام داره ‫این رو می‌گه.
‫ها؟
‫آخرین سوالم از آکاری-چانه.
‫چی شد که با سوفی-چان زندگی می‌کنی؟
‫خب... اولین باری که دیدمش ‫با خودم گفتم خیلی قشنگه
‫و شبیه عروسک می‌مونه!
‫بعدش با هم دوست شدیم.
‫سلام سوفی-چان!
‫اومدم دیدنت.
‫سوفی‌-چان خودش تنها ‫تو این خونۀ بزرگ زندگی می‌کرد
‫و گفتم حتماً خیلی ‫احساس تنهایی می‌کنه
‫و اینکه اگه بیام پیشش زندگی کنم ‫شاید دیگه همچین احساسی نکنه.
‫به‌علاوه اینکه اگه اینجا زندگی می‌کردم
‫می‌تونستم موهای نقره‌ایش رو شونه کنم ‫و لباس‌های جورواجور تنش کنم.
‫حرف‌هات شروع خوب ‫و معصومانه‌ای داشت ولی بعدش...
‫هوا خیلی تاریک شده.
‫گرگ‌ومیشه.
‫گرگ‌ومیش؟
‫مردم فکر می‌‌کنن تو این هوا ‫احتمال اینکه با هیولایی مواجه بشن بیشتره.
‫سوفی! کامپیوترم دیروز اومد ‫اما مثل اینکه خرابه.
‫یه نگاهی بهش می‌ندازی؟
‫ما هم الان با یکی‌شون مواجع شدیم.
‫دوست عزیز... دقیقاً ‫چه بلایی سرش آوردی؟
‫فقط آروم زدم وسط صفحه‌ش.
‫که این‌طور.
‫گمونم همین که تونستی بگی ‫چی‌کار کردی خودش پیشرفته.
‫البته که این کامپیوتر رو ‫دیگه نمی‌شه کاریش کرد.
‫یه لحظه مال خودت رو بهم قرض بده. ‫می‌خوام یکی جدیدش رو سفارش بدم.
‫دستت رو بکش! ‫خودم سفارش می‌دم.
‫اون الی-چانه.
‫اذیت نکن دیگه! ‫فقط برا یه لحظه می‌خوامش.
‫اون هم مثل سوفی-چان خون‌آشامه
‫فقط برا یه لحظه می‌خوامش! ‫چرا نمی‌دی؟
‫و اخیراً از یه خواب صد ساله بلند شده.
‫برا همین هنوز یه‌خورده ‫با کار با وسایل مدرن مشکل داره.
‫یه‌خورده که چه عرض کنم...
‫اوه، اولین باره می‌بینمت.
‫این دوستم ساکویا-چانه.
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم!
‫من الیم.
‫خیلی کوچیک و نازی!
‫سا... ساکویا وایستا!
‫الی وقتی باهاش مثل بچه‌ها ‫رفتار می‌کنی حسابی عصبانی می‌شه.
‫آه! ج... جدی؟
‫حالا چی‌کار کنم؟
‫خیره...
‫تو هم واقعاً نازی!
‫جانم؟
‫فکر می‌کنه هردو از یه قماشن...
‫محرمانه
‫پس به خون‌آشام‌ها علاقه داری؟
‫آره!
‫می‌خوای تجربه کنی ببینی وقتی خون‌آشامی ‫خونت رو می‌مکه چه حسی داری؟
‫این ممکنه فرصت کمیابی باشه!
‫خیلی هیجان‌زدهم.
‫پوستت خوش‌مزه به‌نظر میاد...
‫صرفاً جهت اطلاع، ‫گاز گرفتن الی خیلی درد داره.
‫پ... پس نه، ممنون.
‫من حتی از آمپول هم می‌ترسم.
‫خدایا! سوفی آخه چرا همچین حرفی زدی؟
‫چون حقیقته.
‫می‌دونستین داستان‌های ارواح زیادی ‫دربارۀ این منطقه هست؟
‫چقدر ترسناک.
‫وقتی من اومدم اینجا زندگی کنم ‫خبری از این داستان‌ها نبود.
‫چون یه خون‌آشام شب‌ها ‫این دوروبَر پرسه می‌زنه!
‫آه!
‫برندار همین‌طور به هیچی خیره شو!
‫نه اینکه ترسیده باشم ها، ‫اما اونجا چیزی نیست، نه؟
‫چیزی نیست.
‫فقط امیدوار بودم چیزی ببینم ‫برا همین نگاه کردم.
‫محرمانه
‫من با اینکه یه کلوبِ ‫ماوراءالطبیعه رو می‌گردونم
‫ولی تا حالا روح یا بشقاب پرنده‌ای ندیدم.
‫جدی؟
‫اما چیزی که هست، فکر اینکه ‫چیزهای خارق‌‌العاده‌ای تو دنیا وجود داره
‫من رو به هیجان میاره ‫و واقعاً عاشق این حسم.
‫برا همین خیلی خوش‌حالم که تونستم ‫خون‌آشام‌های واقعی رو ببینم و باهاشون صحبت کنم!
‫یکی از آرزوهام به واقعیت تبدیل شد.
‫امیدوارم اینکه خون‌آشام‌های مهربونی بودیم ‫آرزو‌ش رو به باد نداده باشه.
‫ای وای.
‫آخرش نشستم پشت‌سرهم ‫کل انیمه رو نگاه کردم.
‫تقریباً ظهره.
‫دیگه واقعاً باید برم بخوابم.
‫سوفی!
‫چی شده؟ این موقع روز ‫اینجا چی‌کار می‌کنی الی؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫می‌خوایم بریم بیرون!
‫می‌دونی ساعت چند؟
‫خون‌آشام‌ها الان باید خواب باشن.
‫اما من خوابم نمیاد.
‫حالا این موقع روز ‫کجا می‌خوای بری؟
‫می‌خوام لباس بخرم!
‫هیناتا از یه فروشگاه ‫برام تعریف می‌کرد.
‫اگه بعد غروب بریم خرید‌هامون ‫هُل‌هلکی می‌شه، نمی‌شه؟
‫هرچی می‌خوای اینترنتی سفارش بده.
‫تو روز بیرون رفتن خطرناکه.
‫اگه شخصاً برا خرید نری که نمی‌تونی ‫ریزه‌کاری‌های لباس رو ببینی!
‫من که نمیام. ‫می‌رم بخوابم.
‫راه نداره!
‫کمدت فقط پر از لباس‌های ‫قدیمی و مثل همه!
‫این‌ها مال چند قرن پیشن؟
‫بیا بریم و لباس‌هایی بخر ‫که مال این قرن باشن!
‫ببخشید منتظر شدین!
‫من هم تو فکرش بودم ‫برم لباس تابستونی بخرم.
‫به هیناتا هم زنگ زدم.
‫تو ایستگاه همدیگه رو می‌بینیم.
‫اوه، فراموش کردم ‫ضدآفتاب بزنم.
‫ضدآفتاب؟
‫برای جلوگیری از آفتاب‌سوختگی ‫می‌زنی به پوستت.
‫فکر می‌کنی خون‌آشام‌ها هم ‫بتونن ازش استفاده کنن؟
‫مطمئن نیستم.
‫رو خون‌آشام‌ها جواب نمی‌ده.
‫حتی اگه هم جواب می‌داد ممکن بود ‫آخرش مثل «هوئیچی بی‌گوش» شیم.
‫فراموش کردم رو گوش‌هام هم بزنم!
‫داستان چیه؟ به‌نظر ترسناک میاد.
‫بریم که رفتیم!
‫هی، الی...
‫آفتاب این موقع سال ‫واقعاً پدر آدم رو درمیاره.
‫حال‌تون خوبه؟ ‫می‌خواین یه روز ابری بیایم؟
‫من که خوبم!
‫اگه به‌خاطر لباس‌های خوشگل باشه ‫راحت می‌تونم تحمل کنم.
‫بیاین یه‌ذره استراحت کنیم.
‫با... باشه.
‫خب، بریم.
‫پیشرفت خوبی کردیم.
‫آره. احتمالاً یه صد متری باشه.
‫دیر کردن. ‫یعنی اتفاقی افتاده؟
‫هیناتا-چان!
‫آفرین، دیگه چیزی نمونده.
‫شرمنده منتظر شدی.
‫حال‌تون خوبه؟
‫مثل اینکه صندلی خالی‌ای نیست.
‫هی، آکاری. جای خالی دیگه‌ای نیست. ‫چطوره از این‌ها استفاده کنیم؟
‫من که می‌شینم.
‫وایستا الی... این صندلی‌ها...
‫صندلی افراد اولویت‌دار ‫لطفاً این صندلی‌ها را به دیگران دهید
‫از نظر سن که نباید مشکلی باشه.
‫مثل سالمندها باهامون رفتار نکن.
‫مگه وایستادن برات سخت نیست؟
‫خیلی خوبه که سقف داره.
‫هرجور بود رسیدیم.
‫واقعاً یه عالمه لباس اینجاست.
‫آره.
‫اینجا کلی مغازه‌های متفاوت داره.
‫هرچی خواستیم ‫می‌تونیم پیدا کنیم!
‫البته که انتخاب‌ها خیلی زیادن.
‫پس بیاین قشنگ از وقت‌مون استفاده کنیم ‫و خوب همه‌جا رو بگردیم.
‫این خیلی خوبه.
‫من این رو دوست دارم.
‫فکر کنم من هم ‫این رو بردارم.
‫لباس‌هایی که همه‌تون برداشتین ‫شبیه لباس‌هایین که معمولاً می‌پوشین!
‫الان که گفتی...
‫آه، من هم همین‌طور!
‫همیشه یه‌جور چیزها رو انتخاب می‌کنم.
‫دقیقاً مثل من.
‫من هم همین‌طور.
‫فهمیدم! حالا که همه‌مون اینجاییم
‫چطوره برا همدیگه لباس انتخاب کنیم؟
‫فکر خوبیه!
‫این‌جوری شاید آخرش چیزهایی رو بپوشیم ‫که معمولاً نمی‌پوشیم.
‫سوفی-چان، نظر درباره این ‫لباس روکوکویی چیه؟
‫آه، یادش به‌خیر.
‫قبلاً خیلی محبوب بودن.
‫اصلاً از کجا اون رو پیدا کردی؟
‫چطوره جاهای دیگه رو هم ببینیم؟
‫موافقم!
‫تو این‌جور لباس‌ها رو دوست داری، نه؟
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫نگاه کردن‌شون رو دوست دارم ‫اما شخصاً لباس‌های ساده‌تر رو ترجیح می‌دم.
‫سیاه چطوره؟
‫ها؟
‫برات از روشنی روز کم می‌کنه.
‫وقتی هم پرخون شدی ‫زیاد معلوم نمی‌شه.
‫شدیداً پیشنهاد می‌کنم!
‫نه بابا! آکاری که پرخون نمی‌شه.
‫سیاه؟
‫قبلاً زیاد سیاه نپوشیدم.
‫اگه مثل سوفی‌-چان و الی-چان ‫لباس بپوشم شاید شبیه سه‌تا خواهر شیم.
‫باشه، همین رو می‌گیرم!
‫آکاری پرخون شد!
‫من دوست دارم یه لباس مدرن بگیرم. ‫لباسی که مال قرن 21 باشه.
‫البته که هرچی هم بپوشم بهم میاد.
‫لباس که بهت بیاد...
‫مامان، من اون رو می‌خوام!
‫آه، چقدر نازه.
‫چطوره؟
‫زیادی بهت میاد.
‫الان داشتی فکرهای ‫گستاخانه می‌کردی، نه؟
‫دستم رو شد.
‫ببخشید الی! ‫عصبانی نشو!
‫قول می‌دم برات ‫یه لباس مناسب انتخاب کنم.
‫به هر حال ازت انتظار زیادی هم ندارم.
‫خیلی‌خب! نشونت می‌دم می‌تونم ‫یه لباس خوب برات انتخاب کنم!
‫هوم... با تموم این حرف‌ها اگه بخوام ‫لباسی انتخاب کنم این رو انتخاب می‌کنم.
‫ببخشید الی! پس این هم ‫به سلیقه‌ت نمی‌خوره؟
‫بهت لطف می‌کنم ‫و همین رو برمی‌دارم.
‫حالا که این‌طوره بیا با ‫این سویشرت سِتش کنیم...
‫اوه، اما این تی‌شرت ‫و شلوارک هم خیلی قشنگن!
‫هیناتا این بهت نمیاد؟
‫خیلی نازه!
‫شوخی می‌کنی!
‫می‌خوای انتقام چند لحظه پیش رو بگیری؟
‫دامن به من نمیاد.
‫اصلاً هم این‌طور نیست. ‫امتحانش کن.
‫تو تنم عجیب نیست؟
‫ماه شدی!
‫تو آینه خودت رو ببین!
‫شبیه دخترها شدم.
‫دختری ها.
‫پوشیدنش شجاعت می‌خواد.
‫نگران نباش. ‫به سلیقۀ من اعتماد کن.
‫نفر بعد سوفی-چانه.
‫آره.
‫چجور لباسی امتحان کنیم؟
‫خودمونی؟
‫یا هم اسپورت؟
‫اون لباس‌ها هم نازن.
‫انتخاب کردن خیلی سخته!
‫لطفاً مراعات من رو هم بکن.
‫تموم شد.
‫چطوره؟ از انتخابم خوشت میاد؟
‫تو همیشه سیاه می‌پوشی. ‫اما گفتم شاید سفید هم خوب باشه.
‫فکر کنم بهتر باشه لباسی بگیرم ‫که معمولاً شبیه‌ش رو می‌پوشم.
‫سوفی-چان یه‌لحظه اینجا رو ببین.
‫آره، خیلی بهت میاد!
‫واقعاً؟ ممنون.
‫پس همین رو برمی‌دارم.
‫عالیه!
‫خب، دیگه درش میارم.
‫ها؟
‫لباس‌های که تنم بود کجان؟
‫ببخشید.
‫می‌خواد لباسی که پوشیده تنش بمونه.
‫می‌شه لطفاً لباس‌های قبلیش رو ‫بذارین تو پلاستیک؟
‫حتماً. ممنون از خریدتون.
‫کی برشون داشت؟
‫اگه ممکنه لطفاً بسته‌بندی خلأشون کنین.
‫جانم؟
‫یه‌ذره گشنه‌م شده.
‫نظرت راجع به کرپ چیه؟
‫بستنی آزوکی‌های توت‌فرنگی ‫و کاستاردهاشون هم خوش‌مزه به‌نظر میاد.
‫شکلاتی-موزی‌هاشون هم ‫دل آدم رو آب می‌کنه!
‫همه‌شون به‌نظر خوش‌مزه میان. ‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم!
‫واقعاً که آدم‌ها عاشق شیرینیجاتن!
‫خیلی جالبه.
‫من هم گشنمه.
‫هردوی اون دخترهایی که ظاهرِ ‫باوقار و مهربونی دارن
‫به‌نظر خوش‌مزه میان!
‫وقتی این‌قدر زیادن ‫تصمیم گرفتن خیلی سخت می‌شه.
‫هی، از این حرف‌ها نزن.
‫قسمت 7
‫گذروندن تعطیلات تابستونی با خون‌آشام
‫خریدن اون‌همه چیز‌ها جورواجور ‫واقعاً حس خوبی داشت.
‫من معمولاً اینترنتی خرید می‌کنم.
‫اما هر از گاهی خرید رفتن ‫با دوست‌ها هم زیاد بد نیست.
‫تعطیلات تابستونی که شروع شد ‫دوست دارم با لباس‌های جدیدمون بریم بیرون!
‫ایدۀ خوبیه!
‫تعطیلات تابستونی؟
‫گمونم دیگه اون موقع سال شده.
‫تعطیلات تابستونی، ها؟
‫فهمیدم! چطوره بریم ‫کرم‌های شب‌تاب رو ببینیم؟
‫تازه شما هم شب‌ها راحت‌تر می‌تونین ‫این‌ور و اون‌ور برین.
‫کرم‌های شب‌تاب؟ ‫فکر خوبیه.
‫چطوره الان بریم؟
‫الان؟
‫اگه بریم بالای کوه‌ها ‫شاید بتونیم ببینیم‌شون!
‫چی؟ اما من دیگه امروز ‫از این‌همه راه رفتن خسته شدم.
‫سوفی تو که خسته نیستی، نه؟
‫بیا بریم! بیا دیگه!
‫من می‌رم خونه بخوابم.
‫هی، وایستا!
‫وقتی آفتاب غروب می‌کنه ‫خیلی سرحال می‌شن.
‫انرژی‌شون تمومی نداره؟
‫سوفی! صبرکن!